wróć do bloga

Zobowiązanie do poufności pracownika i kontraktora. Sprawdź, czy Twój wzór z szuflady jeszcze działa.

Sprawdza, jak zaktualizować klauzulę poufności z 2018 roku, by ograniczyć ryzyka RODO, B2B, offboardingu i ochrony sygnalistów.

Wyciągnij z segregatora zobowiązanie do poufności, które podpisuje u Ciebie każdy nowy pracownik lub kontraktor. Sprawdź datę w stopce. Jeśli widzisz rok 2018, właśnie znalazłeś dokument, który daje Ci poczucie bezpieczeństwa — ale niekoniecznie samo bezpieczeństwo.

W wielu firmach IT, SaaS i e-commerce funkcjonuje np. „Załącznik nr X do Polityki Bezpieczeństwa Danych Osobowych” w wersji z 2018 roku. Podpisywany na onboardingu bez zmian od czasu wdrożenia RODO. Tymczasem od 2018 roku zmieniło się kilka rzeczy: nowelizacja ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji zniosła 3-letni limit ochrony tajemnicy po ustaniu zatrudnienia, weszła w życie ustawa o ochronie sygnalistów, ukazały się nowe teksty jednolite Kodeksu pracy i Kodeksu cywilnego, a Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (PUODO) wydał decyzje nakładające kary za brak upoważnień i zobowiązań do poufności.

W tym artykule przeprowadzę Cię przez audyt Twojego wzoru zobowiązania do poufności. Pokażę, co w typowym dokumencie z 2018 roku nadal działa, co jest tylko dekoracją i co musisz zmienić, żeby Twoja firma była zabezpieczona — a nie tylko „formalnie zgodna”.

Najważniejsze pojęcia, które warto znać

Zanim przejdziemy do audytu, warto uporządkować kilka terminów, które będą się pojawiać w dalszej części artykułu.

Pojęcie Wyjaśnienie
Zobowiązanie do poufności Dokument, w którym pracownik lub współpracownik potwierdza, że nie będzie ujawniać informacji chronionych przez firmę. Nie jest tym samym co upoważnienie do przetwarzania danych.
Upoważnienie do przetwarzania danych Odrębny dokument nadający konkretnej osobie prawo dostępu do danych osobowych w określonym zakresie. Wymagany przez RODO (art. 29 i 32).
Tajemnica przedsiębiorstwa Informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne, które mają wartość gospodarczą, nie są powszechnie znane i wobec których firma podjęła starania o utrzymanie poufności — zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Kara umowna Kwota, którą strona zobowiązuje się zapłacić w razie naruszenia obowiązku niepieniężnego (np. poufności). W umowach cywilnoprawnych i B2B należy się co do zasady bez wykazania szkody (art. 483–484 Kodeksu cywilnego).
Offboarding Proces zakończenia współpracy obejmujący m.in. odebranie dostępów, zwrot sprzętu i danych oraz potwierdzenie realizacji obowiązków poufności.

Co w starym wzorze nadal działa

Nie wszystko w typowym zobowiązaniu z 2018 roku wymaga wyrzucenia. Kilka elementów jest dobrze pomyślanych — i warto je zachować, aktualizując jedynie formę.

Szeroka definicja „zobowiązanego”. Wzór obejmuje nie tylko pracownika na etacie, ale też zleceniobiorcę, przyjmującego zamówienie (umowa o dzieło) i agenta. To trafne podejście — jeden dokument dla całego mieszanego zespołu. W firmach technologicznych, gdzie połowa zespołu pracuje na B2B, brak takiego rozszerzenia oznaczałby lukę od pierwszego dnia.

Bezterminowość obowiązku poufności. Zapis, że poufność trwa „tak długo, jak firma ma interes w jej zachowaniu” — jest spójny z aktualnym stanem prawnym. Po nowelizacji ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z 4 września 2018 roku trzyletni limit ochrony tajemnicy po ustaniu zatrudnienia został uchylony. Ochrona trwa, dopóki informacja spełnia ustawowe przesłanki (art. 11 u.z.n.k. — ISAP).

Obowiązek zwrotu danych za pokwitowaniem. Zapis o niezwłocznym wydaniu wszystkich danych, dokumentów i nośników po zakończeniu współpracy jest dobrą podstawą procedury offboardingu. Problem w tym, że sam zapis nie wystarczy — potrzebna jest checklista i egzekwowanie w ciągu 24 godzin od rozstania.

Odesłanie do dokumentacji ODO. Wzór wskazuje cztery filary: Politykę bezpieczeństwa ochrony danych osobowych, Instrukcję zarządzania systemami informatycznymi, Politykę bezpieczeństwa fizycznego i Instrukcję postępowania na wypadek naruszenia. To porządna struktura — pod warunkiem, że te dokumenty również zostały zaktualizowane.

Co jest tylko dekoracją — i dlaczego nie chroni Twojej firmy

Teraz najważniejsza część audytu. Poniżej znajdziesz elementy, które w starym wzorze wyglądają dobrze na papierze, ale w sporze, kontroli lub audycie klienta enterprise mogą okazać się bezwartościowe.

Nieaktualne publikatory przepisów

Wzór z 2018 roku odwołuje się do Kodeksu pracy w wersji Dz.U. z 2016 poz. 1666 i Kodeksu cywilnego z Dz.U. z 2017 poz. 459. Aktualne teksty jednolite to odpowiednio Dz.U. z 2025 poz. 277 (Kodeks pracy) i Dz.U. z 2025 poz. 1071 (Kodeks cywilny).

Błędne oznaczenie publikatora nie powoduje nieważności dokumentu. Ale sygnalizuje kontrahentom, audytorom i inspektorom, że system compliance w firmie nie był ruszany od lat. Przy security questionnaire od klienta enterprise albo podczas due diligence inwestora — to pierwszy sygnał ostrzegawczy.

Brak kary umownej

W analizowanym wzorze nie ma ani jednej kary umownej. Cała sankcja opiera się na ogólnych odesłaniach do Kodeksu pracy, Kodeksu karnego i Kodeksu cywilnego.

Oznacza to, że w razie naruszenia poufności przez kontraktora B2B musisz:

  1. Udowodnić fakt naruszenia
  2. Wykazać szkodę i jej wysokość
  3. Wykazać związek przyczynowy między naruszeniem a szkodą

Kara umowna jest standardem umów o zachowanie poufności. Przy jej prawidłowym zastrzeżeniu — w umowach cywilnoprawnych i B2B — należy się co do zasady bez wykazania szkody (art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego). Sąd Najwyższy w wyroku z 10 grudnia 2019 r. (IV CSK 443/18) rozpoznawał karę 100 000 zł za naruszenie poufności w umowie cywilnoprawnej.

Ważne zastrzeżenie: kara musi być proporcjonalna. Sąd może ją obniżyć na podstawie art. 484 § 2 Kodeksu cywilnego, jeśli uzna ją za rażąco wygórowaną. Zbyt niska z kolei nie spełni funkcji odstraszającej.

Typ współpracy Czy kara umowna za poufność jest dopuszczalna? Uwagi
Umowa B2B / zlecenie / o dzieło Tak Art. 483 § 1 k.c. — należy się bez wykazania szkody
Umowa o pracę (poufność w trakcie zatrudnienia) Ryzykowna Brak wyraźnej podstawy w k.p.; art. 300 k.p. nie daje samodzielnej podstawy do obejścia ograniczeń odpowiedzialności pracowniczej
Zakaz konkurencji po ustaniu zatrudnienia (art. 101² k.p.) Tak SN dopuścił karę umowną — wyrok I PK 196/04

Ogólnikowa definicja informacji chronionych

Wzór wymienia „informacje o klientach i dostawcach, dane osobowe, dokumenty i korespondencję, dane z pamięci komputerów”. To zbyt ogólne. Bez zamkniętej listy konkretnych kategorii — bazy klientów, ceny, kod źródłowy, dokumentacja architektury, warunki handlowe — zobowiązany nie wie, co dokładnie jest chronione, a firma nie jest w stanie precyzyjnie wskazać naruszenia.

Dobrą praktyką jest dookreślenie obszarów wymagających szczególnej ostrożności. Z perspektywy firmy warto dążyć do możliwie szerokiego zdefiniowania zakresu. Z perspektywy kontraktora — do ograniczenia definicji do danych posiadających wartość gospodarczą, nieujawnionych publicznie i wobec których podjęto czynności ochronne. Wyważenie obu perspektyw daje dokument, który jest egzekwowalny i zrozumiały.

Monitoring wpisany w niewłaściwy dokument

Wzór zawiera zgodę na monitoring aktywności w sieci, w systemach i aplikacjach firmowych. Problem: zapis o monitoringu umieszczony wyłącznie w zobowiązaniu do poufności nie spełnia wymogów art. 22³ Kodeksu pracy.

Przepisy wymagają, żeby cel, zakres i sposób monitoringu poczty elektronicznej i aktywności sieciowej zostały określone w układzie zbiorowym, regulaminie pracy albo obwieszczeniu (art. 22² § 6 k.p. w zw. z art. 22³ § 3 k.p.). Dodatkowo pracownik musi zostać poinformowany indywidualnie na piśmie przed dopuszczeniem do pracy (art. 22² § 9 k.p.).

Jeśli jedynym miejscem, gdzie informujesz o monitoringu, jest zobowiązanie do poufności — dowody uzyskane z monitoringu mogą zostać podważone w sporze.

Klauzula „działanie celowe” — wątpliwa skuteczność

Wzór stanowi, że nieprzestrzeganie dokumentacji ODO „będzie traktowane jako działanie celowe”. To klauzula o wątpliwej skuteczności dowodowej. W sporze z pracownikiem to sąd ocenia, czy naruszenie było umyślne, czy nieumyślne — na podstawie okoliczności, a nie deklaracji w dokumencie.

Przy winie nieumyślnej odpowiedzialność materialna pracownika jest ograniczona do trzymiesięcznego wynagrodzenia z dnia wyrządzenia szkody (art. 119 k.p.). Przy winie umyślnej — pełna szkoda, bez limitu (art. 122 k.p.). Ciężar dowodu winy, szkody i związku przyczynowego spoczywa na pracodawcy (art. 116 k.p.).

Skontaktuj się z nami, jeśli chcesz zweryfikować, czy Twój wzór zobowiązania do poufności wymaga aktualizacji.

Dwa tematy, które Twój wzór z 2018 roku w ogóle nie uwzględnia

Ochrona sygnalistów

Ustawa o ochronie sygnalistów z 14 czerwca 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 928) wprowadziła ochronę osób zgłaszających naruszenia prawa. Klauzula poufności nie może skutecznie zakazywać zgłoszenia dokonanego zgodnie z ustawą — jeśli sygnalista miał uzasadnione podstawy sądzić, że informacja jest prawdziwa i stanowi informację o naruszeniu prawa (art. 6 ustawy).

Ustawa nie zawiera wprost formuły „postanowienie umowne jest nieważne” — ale kolizja zakazu umownego z ustawowym uprawnieniem i ochroną sygnalisty prowadzi do wniosku, że klauzula poufności w tym zakresie jest bezskuteczna. Ochrona nie obejmuje natomiast ujawnień wykraczających poza konieczny zakres zgłoszenia ani informacji przekazanych bez uzasadnionych podstaw.

Dlatego do zobowiązania do poufności warto dopisać wyłączenie: „Zobowiązanie nie ogranicza zgłaszania naruszeń prawa organom publicznym ani w ramach wewnętrznej procedury zgłoszeń.” Brak takiego zapisu nie czyni dokumentu nieważnym, ale może tworzyć niepewność po stronie pracownika i generować ryzyko zarzutu utrudniania zgłoszeń.

Ujawnienie informacji na żądanie organu

Umowa o poufności nie może skutecznie zakazywać ujawnienia informacji na żądanie sądu lub innego uprawnionego organu. Może jednak przewidywać mechanizmy chroniące interesy firmy:

  1. Obowiązek poinformowania firmy o zamiarze ujawnienia
  2. Ograniczenie zakresu przekazywanych danych do niezbędnego minimum
  3. Obowiązek uprzedzenia podmiotu otrzymującego dane o ich poufnym charakterze

Wpisanie tych mechanizmów do zobowiązania daje firmie czas na reakcję i ogranicza zakres potencjalnego ujawnienia.

Sankcje PUODO — brak zobowiązań i upoważnień to samodzielne naruszenie

Brak podpisanych zobowiązań do poufności i upoważnień do przetwarzania danych nie jest tylko „zaległością formalną”. PUODO traktuje to jako naruszenie obowiązków organizacyjnych wynikających z RODO.

W decyzji DKN.5112.11.2021 PUODO stwierdził, że nieudzielenie pracownikom i współpracownikom upoważnień do przetwarzania danych naruszało zasadę poufności z art. 5 ust. 1 lit. f RODO. Art. 32 ust. 4 RODO wprost wymaga, aby osoby upoważnione do przetwarzania danych zobowiązały się do zachowania poufności.

Przepis RODO Naruszenie Maksymalna kara
Art. 32 (środki bezpieczeństwa) Brak zobowiązań do poufności personelu Do 10 mln euro lub 2% rocznego obrotu
Art. 5 ust. 1 lit. f (zasada poufności) Brak upoważnień i zobowiązań Do 20 mln euro lub 4% rocznego obrotu

W decyzjach DKN.5131.44.2022 i DKN.5131.35.2021 PUODO nakładał kary odpowiednio 10 000 zł i 15 000 zł za naruszenia obejmujące m.in. art. 5 ust. 1 lit. f i art. 32 RODO. W obu sprawach stwierdzono kilka naruszeń łącznie — kwoty nie wynikają wyłącznie z braku upoważnień, ale brak ten był jednym z zidentyfikowanych uchybień.

Dodatkowy wymiar odpowiedzialności: art. 266 § 1 Kodeksu karnego penalizuje ujawnienie lub wykorzystanie informacji uzyskanej w związku z wykonywaną pracą — wbrew przepisom ustawy albo przyjętemu zobowiązaniu. Zagrożenie: grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat (art. 266 k.k. — ISAP). Sam fakt istnienia podpisanego zobowiązania jest jednym z warunków odpowiedzialności z tego przepisu — bez niego ścieżka karna jest utrudniona.

Checklista: 8 kroków do aktualizacji zobowiązania do poufności

Poniżej znajdziesz listę działań, które HR lub osoba odpowiedzialna za dokumentację może przejść w jedno popołudnie — albo przekazać do weryfikacji prawnikowi.

Nr Działanie Priorytet Kto odpowiada
1 Inwentaryzacja osób z dostępem. Wypisz wszystkie osoby z dostępem do danych i systemów (etat, B2B, freelancerzy, stażyści, podwykonawcy). Sprawdź, dla ilu masz podpisane i aktualne zobowiązanie do poufności oraz upoważnienie do przetwarzania danych. Pilne HR / People Ops
2 Aktualizacja publikatorów i odesłań. Zamień odwołania do Dz.U. z 2016 i 2017 na aktualne teksty jednolite (k.p. — Dz.U. 2025 poz. 277; k.c. — Dz.U. 2025 poz. 1071). Zaktualizuj odesłania do dokumentacji ODO. Pilne Legal / HR
3 Dodaj karę umowną. Dla umów cywilnoprawnych i B2B — wpisz karę umowną w konkretnej wysokości za każde naruszenie obowiązku poufności. Zadbaj o proporcjonalność (ryzyko miarkowania przez sąd — art. 484 § 2 k.c.). Pilne Legal
4 Zdefiniuj zamkniętą listę informacji chronionych. Zamiast ogólnikowego „informacje o klientach” — wskaż: bazy klientów, ceny i warunki handlowe, kod źródłowy, dokumentację architektury, dane osobowe, korespondencję biznesową. Pilne Legal + CTO
5 Wyprowadź monitoring do osobnego dokumentu. Przenieś zapisy o monitoringu poczty i aktywności sieciowej do regulaminu pracy lub obwieszczenia. Opisz cel, zakres, sposób monitoringu i okres przechowywania danych. Zapewnij indywidualną informację dla każdego pracownika przed dopuszczeniem do pracy. Pilne HR + Legal
6 Dopisz wyłączenie dla sygnalistów. „Zobowiązanie nie ogranicza zgłaszania naruszeń prawa organom publicznym ani w ramach wewnętrznej procedury zgłoszeń.” Dodaj mechanizmy ochronne przy ujawnieniu na żądanie organu (notyfikacja firmy, minimalizacja zakresu). Zalecane Legal
7 Wdróż checklistę offboardingu. Punkt „zwrot danych i nośników za pokwitowaniem” plus odbiór dostępów do wszystkich narzędzi SaaS w ciągu 24 godzin od zakończenia współpracy. Pilne HR + IT
8 Uzupełnij pakiet dla kontraktorów B2B. Oprócz zobowiązania do poufności sprawdź: przeniesienie praw autorskich z polami eksploatacji (art. 64 ustawy o prawie autorskim), umowę powierzenia przetwarzania danych (art. 28 RODO), zakaz konkurencji lub non-solicitation, politykę BYOD i politykę używania narzędzi AI. Zalecane Legal + CTO

Dodatkowy krok na przyszłość: ustaw roczny przegląd dokumentacji ODO i wzorów w kalendarzu właściciela procesu (HR lub Legal-Ops), z wersjonowaniem dokumentów. Dzięki temu nie wrócisz do sytuacji, w której wzór leży w szufladzie przez kolejnych siedem lat.

Scenariusze, które pokazują, dlaczego to nie może czekać

Żeby nie zostać przy teorii — poniżej trzy sytuacje, które widzimy u klientów.

Scenariusz 1: security questionnaire od klienta enterprise. Firma (ok. 30 osób, połowa na B2B) dostaje ankietę bezpieczeństwa z pytaniem: „Czy wszystkie osoby z dostępem do danych podpisały zobowiązanie do poufności i posiadają upoważnienie?” Okazuje się, że podpisy ma tylko część etatowców, a wzór pochodzi z 2018 roku. Weryfikacja kompletności zobowiązań do poufności i upoważnień jest standardowym elementem oceny dostawców (Cyberbezpieczeństwo w zamówieniach — gov.pl). Brak dokumentacji może zablokować podpisanie kontraktu.

Scenariusz 2: odejście developera z repozytorium. Senior developer na kontrakcie B2B odchodzi i zabiera dokumentację architektury na prywatnym dysku. Firma ma podpisane zobowiązanie do poufności — ale bez kary umownej. Żeby cokolwiek uzyskać, musi udowodnić szkodę i jej wysokość. Przy prawidłowo zastrzeżonej karze umownej — wystarczyłoby wykazanie samego faktu naruszenia.

Scenariusz 3: handlowiec kontaktuje klientów po odejściu. Handlowiec e-commerce odchodzi i w ciągu miesiąca kontaktuje się z 15 klientami firmy. Zobowiązanie do poufności obejmowało „informacje o klientach i dostawcach”, ale brakowało klauzuli non-solicitation i zakazu konkurencji po ustaniu umowy. Informacje poufne, relacje biznesowe i personel to zasoby, których ochrona wymaga nie jednego dokumentu, ale spójnego zestawu narzędzi — klauzuli poufności, zakazu konkurencji i non-solicitation.

Jak możemy Ci w tym pomóc

Aktualizacja zobowiązania do poufności to nie kwestia poprawienia jednego pliku w Wordzie. To przegląd sposobu, w jaki Twoja firma chroni informacje — od onboardingu, przez codzienną pracę, po offboarding.

Wspieramy firmy technologiczne w trzech wariantach:

Minimum operacyjne. Audyt kompletności podpisów i aktualizacja wzoru zobowiązania do poufności oraz upoważnienia do przetwarzania danych. Sprawdzamy, kto ma podpisane dokumenty, kto nie, i dostarczamy zaktualizowane wzory.

Solidna baza. Spójny pakiet dla etatu i B2B: poufność, upoważnienie, przeniesienie praw autorskich (IP), monitoring w regulaminie pracy, checklista offboardingu. Jeden zestaw, który działa dla całego zespołu.

Pełne zabezpieczenie. Aktualizacja całej dokumentacji ODO: polityka bezpieczeństwa, instrukcja zarządzania systemami IT, procedura naruszeń, klauzula sygnalistów, szkolenie zespołu przy podpisywaniu dokumentów (20 minut o tym, co konkretnie jest tajemnicą firmy i jak zgłaszać incydenty — z odnotowaniem, żeby móc wykazać, że zobowiązanie nie było pustym podpisem).

Prawo pracy i prawo umów traktujemy jako elementy zarządzania organizacją. Łączymy je z kontekstem biznesowym — IP, strukturą zatrudnienia i planami rozwoju — żeby dokumenty były spójne z tym, jak Twoja firma faktycznie działa.

Stary wzór poufności to ryzyko, które rośnie z każdym miesiącem

Zobowiązanie do poufności z 2018 roku mogło być wystarczające w dniu podpisania. Siedem lat później — bez kary umownej, bez precyzyjnej definicji informacji chronionych, z monitoringiem w niewłaściwym dokumencie i bez wyłączenia dla sygnalistów — chroni Twoją firmę bardziej na papierze niż w rzeczywistości.

Koszt przeglądu i aktualizacji pakietu dokumentów onboardingowych jest nieporównywalnie niższy niż koszt sporu o wyciek danych klienta, utraconego kontraktu po nieudanym audycie czy odbudowy bazy klientów po odejściu handlowca.

Jeśli chcesz zweryfikować swoje zobowiązania do poufności, uzupełnić pakiet onboardingowy lub uporządkować dokumentację ODO — napisz do nas.

Najczęściej zadawane pytania

Czy jedno zobowiązanie do poufności wystarczy dla pracownika na etacie i kontraktora B2B? Jeden wzór może obejmować obie grupy — pod warunkiem, że definicja „zobowiązanego” jest wystarczająco szeroka (pracownik, zleceniobiorca, wykonawca dzieła, agent). Różnica pojawia się przy sankcjach: w umowach B2B możesz zastrzec karę umowną za naruszenie poufności, natomiast w stosunku pracy jej zastosowanie jest ograniczone. Dlatego warto mieć jeden wzór z wariantami sankcji dostosowanymi do typu współpracy.

Czy zobowiązanie do poufności to to samo co upoważnienie do przetwarzania danych? Nie. To dwa odrębne dokumenty. Upoważnienie nadaje prawo dostępu do konkretnych kategorii danych osobowych (art. 29 RODO). Zobowiązanie do poufności nakłada obowiązek nieujawniania informacji chronionych — nie tylko danych osobowych, ale też tajemnicy przedsiębiorstwa, know-how i informacji handlowych. Potrzebujesz obu.

Czy zapis „bezterminowo” w klauzuli poufności obroni się w sądzie? Tak, pod warunkiem że informacja nadal spełnia definicję tajemnicy przedsiębiorstwa z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Po nowelizacji z 2018 roku trzyletni limit ochrony po ustaniu zatrudnienia został uchylony. Bezterminowość jest więc spójna z ustawą — ale dotyczy wyłącznie informacji, które wciąż mają wartość gospodarczą i wobec których firma podejmuje działania ochronne.

Co zrobić, jeśli mam kilkadziesiąt osób bez podpisanych dokumentów — podpisywać z datą wsteczną czy bieżącą? Z datą bieżącą. Antydatowanie dokumentów jest ryzykowne prawnie i nie zmienia faktu, że przez okres bez podpisu zobowiązanie nie obowiązywało. Podpisz dokumenty z aktualną datą, odnotuj w rejestrze osób upoważnionych i zadbaj o to, żeby nowe osoby podpisywały dokumenty przed pierwszym dostępem do danych — nie po fakcie.

Czy klauzula poufności może zabronić pracownikowi zgłoszenia nieprawidłowości do urzędu? Nie. Ustawa o ochronie sygnalistów z 2024 roku chroni osoby zgłaszające naruszenia prawa, jeśli miały uzasadnione podstawy sądzić, że informacja jest prawdziwa. Klauzula poufności nie może skutecznie zakazywać takiego zgłoszenia. Dlatego warto dopisać do zobowiązania wyłączenie potwierdzające, że poufność nie ogranicza ustawowego prawa do zgłoszenia naruszenia.

Ile realnie ryzykuję, jeśli nic nie zmienię? Brak upoważnień i zobowiązań do poufności jest samodzielnie identyfikowanym naruszeniem RODO. PUODO nakładał kary za takie uchybienia. Do tego dochodzi ryzyko utraty kontraktu enterprise po nieudanym audycie, brak możliwości egzekwowania poufności wobec byłych współpracowników (bez kary umownej) i utrudniona ścieżka karna (art. 266 § 1 k.k. wymaga istnienia zobowiązania). To nie jest temat na przyszły rok.

- POLECANE -

mogą Cię zaciekawić

Wybrane przykłady projektów, w których wspieraliśmy firmy w sprawach prawnych — od doradztwa regulacyjnego i compliance, przez projekty technologiczne, po transakcje i bieżącą obsługę biznesu.